Press

FRET

2011-11-06T23:17:00.000-08:00

recensie in de Fret:

Bubbles & Bones is de tweede cd van Vera. Ze heeft het deze keer groots aangepakt. Op de productie is niet beknibbeld. Alle nummers klinken dan ook prima. Met hier en daar een mooi strijkersarrangement en met wat stemmige gitaarklanken lijken de songs echt af. Dat is tegelijkertijd ook het probleem: Bubbels & Bones is zeker geen slechte plaat, maar het lijkt alsof het heilige vuur mist. Er is veel werk gemaakt van de productie en daardoor is een beetje de ziel uit de plaat verdwenen. Nergens wordt de luisteraar bij z’n kladden gepakt. De songs zijn oké, maar niet meer dan dat. Vera heeft onmiskenbaar kwaliteiten. Waarschijnlijk moet ze iets meer bij zichzelf blijven. Dan komt het bij de derde plaat heus wel goed. Zeker als ze er ook nog een cursus Engelse uitspraak tegenaan gooit.
Di-lan Sun

Labtones Live

2011-10-12T05:12:00.000-07:00

The second Labtones Live! event ends with a performance by the Labtones Artist of the Month October: Vera. Together with a double bass player she brings songs from her most recent album Bubbles & Bones, and her previous album Leave a Line. The interaction on stage between Vera and the bassist is really enjoyable and so are the poppy songs and her warm voice.
http://www.labtones.com/artist/vera

read the whole piece here

recensie maxazine

2011-10-05T00:35:00.000-07:00

Geschreven door Bart Dingen
zondag, 02 oktober 2011 16:29

Een singer-songwriter genaamd Vera is op weg de top te bereiken. Op haar boeiende reis ontmoet ze interessante mensen met ieder zo hun eigen persoonlijkheid, maar ze besluit toch om alleen met haar man door te klimmen. Het is ook niet haar bedoeling om met een groep de top te bereiken, aangezien ze niet voor niets alleen een gitaar ter handen heeft genomen. Maar goed, haar man beschikt ook over een breed scala aan instrumenten en kan ze -gelukkig- ook allemaal goed bespelen, dus was de keuze niet eens zo moeilijk.

Ook op een reis als deze is niet alleen het doel belangrijk; de route er naar toe is zeker net zo belangrijk. En eigenlijk -net als elke reis- kan ook deze trip niet zonder de bijbehorende pieken en dalen. Dit, inmiddels tweede, album van Vera is helaas geen piek, maar ook geen dal. Laten we zeggen: een vlak pad, waarbij het einde nog niet in zicht is. We weten helaas ook nog niet of er achter dit pad een piek of een dal prijkt, dat zullen we moeten afwachten.

Maar waarom is dit tweede album dan zo'n recht pad? Vera heeft gekozen voor een typisch 'singer-songwriter' album. Een gitaartje, een viooltje en wat drums (hoogstwaarschijnlijk bespeeld door haar multi-instrumentale man), maar helaas val je met deze karakteristieken niet meer op en belang je in de kast tussen de rest van hetzelfde genre. En dat genre is groot, vandaar dat je vaak door de bomen het pareltje niet meer kunt zien.

Is 'Bubbles & Bones' dan zo'n slecht album? Nee hoor, het is alleen meer van wat er al in de kast staat. De liedjes zitten goed in elkaar en vanaf het eerste moment hoor je dat Vera een stem heeft waar je nog meer van wilt horen. Zacht en lieflijk, maar met een scherp randje in de ruige tonen. Dat is wel even lekker.

Graag zou ik Vera nog een tip mee willen geven. Als je in het Engels zingt, zorg er dan voor dat je ook redelijk tot goed bent in de Engelse taal. Enkele zinnen vallen namelijk binnen de categorie 'nog even nalezen', wat eigenlijk niet zou mogen. Ook de uitspraak kan wat verbetering krijgen, maar dat geldt voor nog een hele hoop andere artiesten.

Al met al is 'Bubbles & Bones' een mooi album wat niet slecht, maar helaas ook niet perfect is. Heerlijk om op de achtergrond aan te hebben staan op een rustig feestje. (6/10) (Dying Giraffe)

Parool

2011-10-03T23:45:00.001-07:00

recensie uit belgie

2011-09-26T23:46:00.000-07:00

Vera is een Rotterdamse singer-songwriter die debuteerde met haar debuutplaat Leave a Line in 2009. Na Leave a Line deed ze een heleboel optredens, met band of soms als duo met haar man Peter. Ze begon na de release van haar eerste plaat ook weer meteen te schrijven aan nieuwe nummers en dat resulteerde in nummers zoals Cruelest Judge, Your Call en Lullaby.

Uiteindelijk resulteerde het schrijven van deze nummers in een nieuwe plaat Bubbles & Bones die uitkomt op het label Dying Giraffe. Bubbles & Bones werd geproduceerd en gemixt door Erik Spanjers (Roosbeef, Normaal, …) en werd opgenomen in de Fort B Studios, Bonte Koe en in de Zaak. Alles werd uiteindelijk gemastered door Darius van Helfteren. Het nieuwe album kenmerkt volgens het persbericht de groei die ze doormaakte in de twee tussenliggende jaren tussen de twee albums. Ze heeft zich ook veel meer verdiept in het muzikantenbestaan, als zangeres en als songwriter.

Op opener Lazy People heeft ze het over hoe ze soms lui kan zijn en dat ze soms wat meer inzet moet hebben. Het nummer heeft dus alvast een persoonlijke tint en dat is ook wat de algemene tendens op deze tweede plaat. Op dit nieuwe album brengt ze een hele mix van singer-songwriter maar dan zonder teveel trucje’s. Ze hamert vooral op rijk gearrangeerde nummers die volgestouwd zitten met een heel palet aan instrumenten. Het nummer heeft alvast een hele volle sound dat vooral mogelijk word gemaakt door de geweldige cello en viool.

De strijkers zorgen voor een heel kenmerkend geluid en in Lullaby krijgen we dan weer een nummer dat veel meer uptempo is. Maar dat zich dan weer tekstueel naar een andere dimensie zet. In Lullaby krijgen we vooral een geweldig nummer door de backings die worden ingezongen door Mark Ritsema in combinatie met Vera haar eigen krachtige en expressieve stem die het nummer leid. Het word vervolgens opgevolgd door Cruelest Judge dat een nummer is waarin veel mensen zich in gaan herkennen. Het nummer gaat over ergens staan dansen en je jezelf schamen over wat andere over jou denken. En daarbij ook niet echt weten waarom je jezelf schaamt.

Bubbles & Bones is dan weer een heel mooi symbolisch nummer waarin een ballon garant staat voor hun relatie. Het is een nummer dat veel breekbaarder en fragiel is dan de andere nummers. Hier is het vooral haar stem die alle aandacht krijgt en begeleid word door een heel subtiel arrangement van gitaar. Your Call doet ons dan weer denken aan de rock ‘n’ roll uit de 50′s en is een nummer dat een leuke drive heeft en ook de teksten zijn vrij sterk. Er worden weinig doekjes omgewonden en ze moet zich tenminste niet symbolisch uitdrukken. Het meeste wat ze zingt is rechtuit en ze legt mooi haar gevoelens bloot en het is dan wel onze taak om dit met respect te behandelen en haar muziek in ons op te nemen en er iets met te doen.

Time Be Mine is ook weer een sterk nummer waarin ze zich blootgeeft, maar ook een nummer waarin we een leuk vocaal arrangement te horen krijgen. Ook de gitaren en het volledige muzikale aspect is wel van een leuk niveau. Het enige spijtig is dat er tegenwoordig zoveel singer-songwriters zijn en dat er niemand echt nog tussenuit springt. En met deze nieuwe plaat onder de arm zal het ook niet lukken, maar we moeten wel beseffen dat dit enorm sterke muziek is en dat we toch nog uiteraard de moeite moeten doen om nieuwe singer-songwriters te ontdekken. De meeste singer-songwriters brengen allemaal verhalen van alledaagse mensen en het zijn deze dingen die een publiek moet leren waarderen. Het zijn deze dingen die ze soms zo breekbaar maken. Maar het zijn ook deze dingen die ervoor zorgen dat we een plaat als Bubbles & Bones te horen krijgen. Een sterke tweede plaat die niets toevoegt aan het genre, maar wel aardig de capaciteiten van het genre op plaat zet.

4 vd 5 sterren.

http://demofarm.net/2011/09/26/recensie-vera-bubbles-bones/

Plugout musicfrom.nl

2011-09-23T01:57:00.000-07:00

En een stukje op musicfrom.nl, de plugout!

Het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt is bewonderenswaardig
Wat? Vera heeft een cd vol fijne luisterliedjes afgeleverd. Ze heeft daarbij een volle stem en zingt spatzuiver. ‘Time Be Mine’ is een lekker catchy nummer in contrast met de titeltrack, wat juist weer een loom liefdesliedje is. ‘Your Call’ is bijna een jazznummer, waarin de pianist zijn skills laat horen. De mondharmonica is hierbij een fijne aanvulling. Vera’s teksten zijn gemakkelijk te volgen, maar bevatten toch diepgang. Vooral het (mooi tweestemmige) ‘Cruelest Judge’ heeft een herkenbare tekst.

De moeite waard? Vera’s stem heeft niet het rauwe randje dat je nu vaak bij populaire zangeressen hoort, maar het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt (naast elkaar in ‘Release Me’), is bewonderenswaardig. De hoes is daarbij mooi vormgegeven, net als het boekje, waarin alle teksten staan. De foto’s passen mooi bij Vera’s muziek.

De cd is nu te koop!

Score: Goed
Geplaatst op: 22-09-2011

recensie op musicfrom.nl

2011-09-23T01:55:00.000-07:00

Twee jaar na haar debuut album 'Leave A Line' is hier dan de opvolger. Vera heeft in die twee jaar veel opgetreden zowel met band of als duo met haar man Peter. In die periode heeft zij haar stem beter leren kennen en ze heeft haar stem op dit album dan ook voor het eerst voor de volle honderd procent benut, zo staat in haar bio te lezen. Het album bevat 10 tracks. De productie is waanzinnig. Ook de band met topmuzikanten klinkt als een klok. Alleen mist het album iets ... Na een aantal luisterbeurten is er geen nummer dat echt blijft hangen hoewel het allemaal stuk voor stuk prima songs zijn.

Ondanks dat het album geen echte uitschieters kent zijn er twee nummers die wel apart genoemd mogen worden. Het rockabilly achtige 'Your Call' zorgt wel voor een fijne afwisseling en knalt lekker. En 'Storm' is een van de weinige "kleine" liedjes op het album. Hoewel het misschien nog wel kleiner had gekund. De zang komt op dit nummer best goed uit de verf want Vera heeft een prima stem. Misschien had een echt klein liedje kunnen zorgen voor die afwisseling die het album wel kon gebruiken. De strijkarrangementen van haar man Peter Jessen zijn erg mooi en dragen echt bij aan de cd maar het is helaas allemaal net niet genoeg om er een volledig interessant album van te maken. Desondanks luistert de plaat toch prima weg.

Het aanbod van vrouwelijke singer/songwriters in Nederland is redelijk hoog en tegen de Stevie Anns en Marike Jagers moet Vera het helaas afleggen. Zodoende vrezen wij wel dat dit album niet alle deuren voor Vera zal openen. Toch zijn we wel benieuwd wat Vera ons nog meer te bieden heeft.

musicfrom.nl

recensie nu.nl

2011-09-19T08:43:00.000-07:00

Als er in popland ergens veel van rondlopen, dan zijn het wel singer-songwriters. Immers, als singer-songwriter heb je niet al te veel middelen nodig en is alle aandacht op jou en je talent gericht. Maar, doordat er zoveel mensen meedingen naar de top is het moeilijk om deze te bereiken.

Vera – echte naam Vera Jessen Jührend – doet een dappere poging met tweede album Bubbles & Bones. Bijgestaan door haar man, multi-instrumentalist en arrangeur Peter Jessen, brengt zij hier tien songs. Meteen vanaf de eerste gezongen woorden is duidelijk dat Vera over een warme, uitgesproken stem beschikt.

Hoewel uitgesproken, is haar stem niet echt heel erg bijzonder en eigenlijk niet interessant genoeg om puur en alleen daarmee echt indruk te maken. Hetzelfde geld helaas ook voor de liedjes.

Alle tien zijn ze prima, maar niet indrukwekkend. Talent voor het schrijven van songs is er echter onmiskenbaar en Bubbles & Bones bevat een handjevol liedjes die het prima zouden doen als single.

Twijfelachtig

Ook haar afkomst speelt haar gedurende het album parten. Haar Engels is verre van accentloos en hoewel Bubbles & Bones nergens zinnen bevat die echt incorrect zijn, zijn er wel een heel aantal passages aan te wijzen die op zijn minst twijfelachtig zijn.

Gelukkig is de productie wel strak en is alles professioneel opgenomen – hoewel het warmer had gekund – en goed ingespeeld. Daarmee is Bubbles & Bones geen perfect, maar ook geen slecht album. Een album in de middenmoot en dat is eigenlijk niet genoeg om op te vallen.

© NU.nl/Peter Muijsenberg

Havenloods

2011-09-14T09:46:00.001-07:00

Stuit'R

2011-09-12T09:11:00.000-07:00

Stuit'r

recensie op mpodia.nl

2011-09-11T10:42:00.000-07:00

Door: Corné van Groenedaal -10-09-2011

Op 19 september is de officiële release van de tweede cd van Vera, met de titel 'Bubbles & Bones'. Toevallig weten we dat Vera in het dagelijks leven Vera Jessen Jührend heet en uit Rotterdam afkomstig is. Als iemand zou vertellen dat ‘Bubbles & Bones’ de nieuwe cd van een aankomende Amerikaanse ster is, zou je het ook geloven. Het album is van internationale allure en klasse en we doen Vera tekort als we dit album een andere kwalificering meegeven.

In 2009 debuteert Vera met het album ‘Leave A Line’. Het album krijgt goede kritieken. Vera treedt veel op, zowel met haar band als met haar man Peter Jessen. De afgelopen twee jaar heeft Vera gebruikt om het album ‘Bubbles & Bones’ te schrijven. Mooie melodieuze songs waarbij veelvuldig gebruikt wordt gemaakt van de viool, piano, mandoline, cello en zelfs de Pedal-Steel gitaar. En dat komt de arrangementen ten goede. Daarnaast mogen we niet vergeten dat de stem van Vera natuurlijk het belangrijkste is; warm, zuiver en met een heel breed bereik. Kortom, de eigenschappen die een topzangeres moet hebben als zij verschillende stijlen wil hanteren.

Het album bestaat uit een goede mix van ballads, uptemponummers en hier en daar zelfs mainstream met hitpotentie. De opening ‘Lazy People’ zet meteen de toon. Een heerlijk meeslepende ballad, sfeervol en een prachtige opbouw. Het vervolg met ‘Lullaby’ en ‘Cruelest Judge’ is wat meer uptempo. De akoestische gitaar is vrijwel altijd aanwezig en de Pedal-Steel wordt subtiel gebruikt. De titelsong ‘Bubbles & Bones’ is weer een lekker rustig nummer gesteund door een mooie melodielijn. Hier en daar lekker dromerig en ook hier weer ondersteund door geweldige arrangementen.

Zo gaat het tien songs bevattende album verder. Via het vrolijke ‘Your Call’ komen we bij het wat meer poppy ‘Time Be Mine’. Een lekker in het gehoor liggend nummer waarbij de drums wat nadrukkelijker gebruikt worden. Gedeeltelijk tweestemmig en een deuntje dat bij blijft. ‘Release Me’ is een indringende ballad waar Vera haar brede bereik van haar stem laat horen. Via het wat meer jazzy ‘Kiss & Tell’ komen we bij het wat zwaarder en somber klinkende ‘Locked Up’. Met name het geluid van de viool en de stem van Vera zijn hierbij sfeerbepalend. De afsluiter is de sfeervolle ballad ‘Storm’.

Al luisterend kun je niet anders dan concluderen dat dit gevarieerde album met zeer veel zorg is geproduceerd. Tien hoogwaardige songs van deze talentvolle singer-songwriter. Simpelweg heerlijke luistermuziek waarbij het lekker wegdromen is. Of het nu een zwoele zomeravond of een regenachtige herfstmiddag is, het past altijd. Veel luisterplezier.

recensie speaker-popunie

2011-09-01T08:39:00.000-07:00

Maandagochtend rond de klok van zeven. Ik stap in de auto op weg naar mijn werk en druk de cd met de titel ‘Bubbles & Bones’ in de cd-speler. “Heee! Dit klinkt leuk!” komt als eerste bij me op. Vera zingt me tegemoet in de ochtendspits “Wish I stay my day more discipline” en even later “There is work to be done, come on more along”. Of het zo moet zijn, maar ik voel me wel een stuk gemotiveerder om deze week aan de slag te gaan. ‘Een goed begin van de werkweek!’ denk ik, bij het luisteren van dit openingsnummer, ‘Lazy People’. Op mijn weg over de A20 begin ik wakker te worden en hoor ik de ene na het andere liedje langskomen. Wat nou singer/songwriter, dit is popmuziek in één van zijn puurste vormen. Bubbles & Bones is een ijzersterke plaat met ijzersterke liedjes. Sinds Marike Jager de Nederlandse podia bestookt mag je het genre van vrouwelijke singer/songwriter weer leuk vinden. Dit werkje is fris en vrolijk maar heeft ook een wat grillige en diepe kant. Dit laatste zou best weleens kunnen komen door de inbreng van Mark Ritsema (ex-Spasmodique). Deze Rotterdammer wordt vaak de cultheld van de maasstad genoemd. De korzelige country accoorden in ‘Lazy People’ komen van diep. Na het werk, ben ik nieuwsgierig naar deze Vera en kijk op haar website. Daar is de clip te zien van ‘Your Call’. Hierin zien we Vera vrolijk fietsend met ballonnen uit een garagebox komen. Niet alleen het filmpje maar ook dit nummer is niet verkeerd. Op een soort van Charleston-achtig ritme is dit rijp voor de hitparade. Vera Jessen Jührend weet verdomd goed wat ze doet en hoe ze dit moet aanpakken. Ze heeft louter juweeltjes opgenomen voor haar Dying Giraffe debuut. Of het nou gaat om het sterke refrein uit ‘Lullaby’, het olijke ‘Cruelest Judge’ of het ‘Smoothly’ en naar nachtclub, zweet en dikke Havana ruikende ‘Kiss & Tell’. Hier is over nagedacht en niet zomaar wat op tape geknald. “What I need is more time” zingt Vera in het onderhoudende en tweestemmige uptempo ‘Time Be Mine’. En je weet dat ze meent wat ze zingt. Van het trage titelstuk druipt de Americana af. Ja, Bubbles & Bones is een cd die ik nog vaak zal draaien en uiterst effectief tegen een ochtendhumeur.
Cok

recensie op ekaya.nl

2011-08-29T04:59:00.000-07:00

Auteur: Edward

Stel je voor: Je bent een album aan het opnemen maar de studio van je producer brandt af. Het over kwam Vera Jessen Jührend, beter bekend als singer/songwriter Vera. Het voorval is niet van invloed geweest op het eindresultaat ‘Bubbles And Bones’. In plaats van de frustraties en het verdriet dat er ongetwijfeld zal zijn geweest, kunnen we rekenen op een warme, berustende plaat.

Warme deken
Qua sound en inhoud is ‘Bubbles And Bones’ het aangewezen album om op te zetten na een zware werkdag, wanneer je toe bent aan ontspanning en een beetje troost. Ze cobineert subtiel in het gehoor liggende klanken met teksten waaruit diepgang blijkt. Plof achterover in je makkelijke stoel, schop je schoenen en uit en laat Vera als een warme deken over je heen komen!

‘Bubbles And Bones’ wordt gedragen door muzikanten uit de categorie vakmensen. Vera’s band varieert met alle gemak tussen ingetogenheid en uitbundigheid. Het titelnummer is kalm, een overpeinzing die wordt gecompleteerd door de toevoeging van strijkers. Het is een groot contrast met het daarop volgende ‘Your Call’, dat juist hartstikke uitbundig en uptempo is. Het nummer ‘Time Be Mine’ valt welhaast in het hokje (soft)rock te duwen. Zomaar een greep die aangeeft hoe divers het album is.

Zelfverzekerd
Vakmensen of niet, het is zangeres Vera zelf die het album outstanding maakt. In 2009 kwam ze al goed voor de dag met haar debuutalbum ‘Leave A Line’, uit ‘Bubbles And Bones’ blijkt echter dat ze als muzikante en zangeres volwassener is geworden. Dit komt ook goed tot uiting in haar persoonlijke teksten. We horen een zelfverzekerde vrouw.

Met ‘Bubbles And Bones’ maakt Vera een krachtige indruk. Het album is van gedegen kwaliteit en (op een onderhoudende wijze) entertaining. Vera lijkt klaar voor heel veel aandacht en airplay in Nederland!

recensie Bubbles&Bones op 3voor12Rotterdam

2011-08-14T08:48:00.000-07:00

Lees Hier:
Vera laat horen klaar te zijn voor volgende stap met Bubbles & Bones
Rotterdamse ontstijgt haar talent met tweede album

3VOOR12 ROTTERDAM Tekst: Hans van der Maas
zondag 14 augustus 2011 15:23
Bubbles & Bones van Vera

De arrangementen op 'Bubbles & Bones' grijpen je direct naar de keel, zonder te verstikken. Er blijft voldoende ruimte voor lucht, daar zorgt de krachtige en warme stem van Vera wel voor. Nog meer dan op haar debuut 'Leave a Line' uit 2009 bevestigt Vera haar destijds ontluikende en nu gevestigde status van zangeres en liedjesschrijver. In een aangename afwisseling van ballads en uptempo songs toont Vera aan klaar te zijn voor een volgende stap in haar carrière. Het zou mij niet verbazen als dat een grotere landelijke bekendheid is.

'Bubbles & Bones' opent zwoel met 'Lazy People', een lied met de potentie om toe te treden tot mijn zondagochtendrepertoire. Zacht ontwaken, geurige kop koffie in de buurt, zoiets. 'Lullaby', de tweede track, doet daar een schepje bovenop en ik besluit keer op keer op dat moment de cd verder te luisteren. Daarna volgt het met een Zuid-Amerikaans ritme getooide 'Cruelest Judge', dat de opmaak is voor het titelnummer, mijn favoriet omdat de melancholie hierin haar toppunt bereikt en me de komende werkweek in mijmert.

Via een harde schakel naar 'Your Call, dat wat doet denken aan het repertoire van de Belgische band Vaya Con Dios, bereik ik het uptempo '' Time be Mine' dat overgaat in het prettig walsende 'Release Me'. Inmiddels schenk ik mezelf een verse bak koffie in en laat me meeslepen in 'Kiss & Tell', waarop de benen vanzelf meebewegen. De zon breekt door, Moeder Natuur luistert blijkbaar mee. Tijd voor de climax, de laatste twee nummers, 'Locked Up' en 'Storm', kippenvelprikkelende ballads waarin de strijkers en de gevoelige stem van Vera overheersen. Kortom, een prima plaat die een doorbraak verdient.

Vera presenteert het album Bubbles & Bones op zondag 18 september in Rotown.

stukje bubbles&Bones in Platomania

2011-08-09T15:04:00.000-07:00

Een stuk op platomania.nl

Vera is Vera Jessen Jührend uit Rotterdam. Twaalf jaar geleden begon ze als zestienjarige te zingen. Het was haar droom om met eigen liedjes op een podium te staan. Ze verzamelde een band om zich heen, met bassist Peter Jessen, haar toekomstige man. Jessen verzorgde ook de strijkersarrangementen op dit tweede album, een natuurlijk vervolg op haar debuut. Had ze voor het debuut een grote keuze uit liedjes, voor dit tweede album koos ze uit wat recentere composities.
Het is jazzy pop, die wat weg heeft van een band als Jodymoon, maar met genoeg eigen karakter.
Let op: Nederlands talent!

recensie Bubbles&Bones op Podiuminfo.nl

2011-07-25T12:53:00.000-07:00

http://www.podiuminfo.nl/recensie/4770/Bubbles___Bones/Vera/

Even leek het productieproces van het tweede album van Vera in rook op te gaan. In de twee jaren na het uitbrengen van debuutalbum Leave A Line(2009) schreef Vera Jessen Jührend nieuw materiaal en terwijl de pre-productie in volle gang was, brandde de studio van producer Erik Spanjers volledig af. Op verschillende locaties werd het album, met behulp van mobiele apparatuur, toch afgerond. Gelukkig heeft het resultaat er niet onder geleden. Het in september te verschijnen Bubbles & Bones is een album waar je mee voor de dag kan komen.

De Rotterdamse singer/songwriter speelt op Bubbles & Bones tien rijkelijk gearrangeerde liedjes die over het algemeen een rust uitstralen die in de gehaaste wereld van tegenwoordig een verademing is. Naast dit prettige karakter is het ook een persoonlijk album met een duidelijk credo. In de schitterende titelsong 'Bubbles & Bones' beschrijft dit credo met de tekst: “This balloon only can fly when given air” en “This balloon only stayes up when given warmth”. En dat staat symbool voor het hele album, of je nu iets wil bereiken in de liefde, het leven of de muziek, je zal er energie in moeten steken.

Bubbles & Bones opent loom met 'Lazy People', waarbij niet alleen de heldere stem van Vera opvalt, maar ook het beheerste spel van de band in combinatie met subtiele strijkers. De band, die overigens bestaat uit echtgenoot en bassist, toetsenist Peter Jessen, gitarist Mark Ritsema en drummer Ron de Bruin. 'Lullaby' is een kabbelende popsong die door de bijdrage van de banjo als een roadsong aandoet. Door de toevoeging van pedal steel, mandolin,viool, cello en piano krijgen 'Bubbles & Bones' en hoogtepuntje 'Cruelest Judge' meer een country karakter. Bij 'Your Call' krijg je door de vrolijk pingelende piano zelfs het gevoel dat je in een saloon terechtgekomen bent. Na de popsong 'Time Be Mine' en het voortkabbelende 'Release Me' volgt het zwaartepunt van het album. 'Kiss & Tell' is met zijn mystieke verleidelijke karakter een aangename afwisseling, maar het claustrofobische 'Locked Up' is duidelijk een stuk zwaarder dan het overige materiaal. De song is echter zeer overtuigend, mede door de sterke bijdrage van de muzikanten. Met 'Storm' eindigt Vera het album in stijl.

Het is een knappe prestatie wanneer je album, ondanks het rustige karakter, volledig kan beklijven. De iets meer uptempo tracks zijn prima over het album verdeeld. Daardoor wordt het geheel nooit saai en weten Vera en haar muzikanten je aandacht de hele plaat vast te houden. Bubbles & Bones is een heerlijke zondagochtendplaat, die het goed zal doen op momenten van onthaasting.

25/07/2011 - Ruud de Zwart

recensie Bubbles&Bones-Moorsmagazine

2011-07-11T01:25:00.000-07:00

http://www.moorsmagazine.com/muziek/vera/

Vera heet voluit Vera Jessen Jührend, dus je kunt je voorstellen dat ze voor het korte Vera gaat. Een Rotterdamse singer/songwriter met sterke, melancholieke liedjes, die hier een aantal prachtige arrangementen meekrijgen die het zwaarmoedige aspect van die liedjes weliswaar benadrukken, maar door de pure schoonheid van die strijkersarrangementen wordt het nergens loodzwaar of deprimerend. In tegendeel zelfs, de liedjes worden er juist bloedmooi van.
Tien melodieuze, lyrische liedjes, als gezegd prachtig gearrangeerd en mooi gezongen. Maar vreemd genoeg niet goed te plaatsen. Een kruising van pop en kamermuziek? Luister zelf maar naar de fragmenten.

Cultuurbewust

2011-06-16T03:04:00.000-07:00

Hier een interview op Cultuurbewust.nl

recensie gig rode pimpernell

2011-03-24T10:44:00.001-07:00

1 maart speelden we in de rode pimpernell
HIER een kort verslag ervan

NAU NUA

2010-11-08T01:48:00.000-08:00

Interview link

2010-10-19T08:32:00.000-07:00

Mark Dirk Pot, de regisseur van de video van 'always something' staat in het ad.

Holland Animatie Film Festival

2010-09-07T10:01:00.000-07:00

JAAA!!! De Videoclip van Always Something is geselecteerd voor het Holland Animatie Film Festival.

Parool

2010-07-29T07:27:00.001-07:00

Van het optreden in Paradiso stond de volgende dag een stukje in het parool. Toch leuk.

popunie

2010-07-21T22:48:00.001-07:00

een stukje over de clip op de site van de Popunie.

Recensie Cafe half watt

2010-05-13T00:48:00.000-07:00

Een bijzondere avond

Na de pauze was het de beurt aan de Rotterdamse singer/songwriter Vera.
Zij werd begeleid door Peter Jessen op staande bas, een ware tovenaar op dat instrument.
Dat basgeluid vormde een fraaie combinatie met de gitaar en zang van Vera. Veel
liedjes van haar album “Leave a Line”, aangevuld door enkele nieuwe nummers. Vera
heeft een duidelijk eigen en warm geluid. Daarna schrijft ze ook nog fraaie liedjes.
Een avond die zo in de herhaling kan!

Recensie OOR

2010-04-05T23:54:00.000-07:00

OOR.nl

De Rotterdamse zangeres Vera Jührend schrijft al tien jaar liedjes. Vanaf haar zestiende observeert ze haar omgeving, absorbeert eigenaardigheden en gevoeligheden, spreekt haar verbazing over bepaalde zaken uit of schrijft er een liedje over. De veertien songs op dit debuut vormen voorlopig het beste uit die spons. Die zijn deels emotioneel beladen en ze zijn, eerlijk is eerlijk, hoe zwaarder hoe beter.
In een van de hoogtepunten No Reply zitten dan ook nog een pak strijkers en die machtige kraakstem van Mark Ritsema (Spasmodique, Cobraz, Raskalnikov) opgesloten. Ritsema speelt tevens gitaar en percussie, en andere speciale gasten die het album mee helpen inkleuren zijn Hans Dagelet (trompet) en Dirk Polak (accordeon). Polak (ex-Mecano) produceerde ook dit album waarop de zangeres ook zichzelf niet spaart. ‘I was a laid back baby, now I’ve gone crazy / I’m embarresed that I’ve lost control / And you’ve got me / Trippin’ on high heels.’ WILLEM JONGENEELEN

Recensie live-xs

2009-11-21T18:01:00.001-08:00

Live-XS
donderdag 08 oktober 2009
cd, eigen beheer, veramusic.tk

De Rotterdamse singer/songwriter Vera Jührend vond het na 10 jaar liedjes schrijven tijd worden de haar het meest na aan het hart liggenden te bundelen op een cd. Na een demo uit 2007 heeft ze hard gewerkt dit te realiseren.
Met vriend en bassist Peter Jessen (Trio Raskolnikov) werden melodiën verder uitgewerkt, waaraan ook de overige Raskolnikov’s hun steentje bijdroegen; vader Jührend veranderde zijn opslagplaats tijdelijk in een studio en nam, met hulp van Dirk Polak (Mecano) de 14 nummers van deze cd op.

Een afwisselende cd vol verhalen met een lach en een traan.
Dan weer jazzy, dan americana aandoend, maar altijd opgebouwd rondom de warme stem van Vera. Alledaagse zorgen, verlatingsangst, plankenkoorts, of het zalige gevoel om weer gewoon thuis te komen. Het wordt allemaal met evenveel verve gebracht, al gaat Vera, net als op de demo, nergens echt helemaal los. Wat de plaat allerminst schaadt overigens.
Leo Hoek van Dijke

Recensie Speaker

2009-11-21T18:00:00.000-08:00

In de speaker van de Popunie

Pasgeleden presenteerde Vera in Watt te Rotterdam haar debuutalbum Leave a Line.
De veertien nummers schreef ze de afgelopen jaren en zijn in de zomer van 2008 opgenomen. Dit debuut heeft ze opgenomen met Mark Ritsema (guitar en backing vocals), Peter Jessen (basgitaar en backing vocals) en Ron de Bruyn (drums). De plaat is geproduceerd door Dirk Polak, die tevens Hans Dagelet overhaalde om een aantal warme sfeervolle trompetpartijen in te spelen. De nummers op Leave a Line varieren van ingetogen nummers tot popsongs met een jazz/folk twist.
Vera draagt de songs met haar warme, krachtige stem zonder enige moeite. Eerder stond een nummer van haar solo-demo Bedtime Worries (2005) op het verzamelalbum Heartbreakers & Ass Shakers, dat werd uitgebracht door Popunie Records ter promotie van opkomend muzikaal talent. Met Leave a Line bewijst Vera dat dat volkomen terecht was, want talent heeft ze!
Gerjan

DIMI

2009-11-21T17:58:00.003-08:00

2009-11-21T17:58:00.001-08:00

Recensie Plato

2009-11-21T17:57:00.001-08:00

Leave a Line Vera Jührend is een Rotterdamse singer-songwriter die op haar goedgevulde debuut sfeervolle popliedjes brengt, op smaak gebracht met een vleugje jazz of folk. In het begin kabbelt het album onopmerkelijk voort, maar songs als High Heels, Waiting en Stage Fright tillen het geheel stijlvol boven het gemiddelde uit.
Zo af en toe eist een fijne contrabas de aandacht op, baslijntjes neerzettend met de charme van het debuut van Guillemots. Leave a Line is echter een album dat vooral dient ter ontspanning. Het is toegankelijk en vraagt weinig van de luisteraar zonder saai te worden. Goed, de variatie in stemgebruik had zo af en toe wat groter kunnen zijn.
Over het algemeen echter zet Vera sterke vocalen neer, die goed kleuren bij de aangename akoestische arrangementen. Pas met het mooie slot en titelnummer vangen we een glimp op van wat die stem verder kan. Jammer dat dit niet meer ruimte heeft gekregen op de plaat. Weinig nieuws onder de zon dus, maar Leave a Line is wel een lekker genietbare plaat.
(Benjamin Vis,plato)

Maasstad

2009-11-21T17:56:00.000-08:00

Het is een eerlijke plaat geworden’Voorproefje van debuutalbum Vera in Theater Walhalla
Dit moet het jaar worden van de 25-jarige Vera. Deze Rotterdamse singer/songwriter brengt in mei in eigen beheer haar eerste plaat uit. Een album met veel verschillende emoties, zo zegt ze zelf. ,,Elke song klinkt anders, maar ze vormen een geheel.’’ Op 5 april geeft Vera met haar band een voorproefje tijdens de ‘luie zondag’ in Theater Walhalla op Katendrecht.

ROTTERDAM>
Ze zong altijd al en zo rond haar vijftiende ging ze ook gitaar spelen. Ze schreef toen haar eerste liedje ‘Probably’ en vanaf dat moment ging ze serieus muziek maken. ,,Op mijn 21e dacht ik echt: ik ga het podium op. Eerst met een gitarist, maar dat werkte niet echt. Ik ben toen alleen verder gegaan en inmiddels speel ik alweer en jaar of drie met mijn vaste band.’’
‘Probably’ schreef ze naar aanleiding van de dood van haar oom, de tweeling broer van haar vader. ,,Ik was 14 en kon niet bij zijn crematie aanwezig zijn. Anderhalf jaar later zat ik ergens op te passen en gitaar te spelen. Ineens schoot door mijn hoofd dat ik geen afscheid van hem had genomen. In een kwartier had ik het liedje geschreven. Het is nog steeds een bijzonder liedje, het staat ook op het debuutalbum.’’
Vera is een singer/songwriter en die omschrijving moeten we letterlijk nemen: ,,Ik zing en schrijf. Verder maakt het niet uit of je liedjes alleen speelt, met band of met een orkest. In mijn eentje spelen vind ik heerlijk, omdat je niet afhankelijk bent, maar met een band spelen is ook te gek en leerzaam.’’ Inspiratiebronnen heeft zij genoeg: ,,Uiteraard Bob Dylan, maar ik word door alle muziek geïnspireerd. Ik vind heel veel dingen die ik hoor mooi.’’
De veertien songs op haar cd schreef ze in de afgelopen tien jaar. ,,’Probably’ staat erop, maar ook een liedje dat ik een half jaar geleden schreef. Het album bevat veel verschillende emoties. Alle liedjes zijn met liefde en aandacht gemaakt. Elke song klinkt anders, maar ze vormen een geheel. Qua geluid varieert het van een poppy song tot een sferisch en melodisch liedje. Het is vooral een eerlijke plaat gworden.’’
Doordat ze het album in eigen beheer uitbrengt, heeft ze er veel werk in zitten. ,,Het is wel heel gaaf om te doen en je leert er ontzettend veel van. Je bent overal mee bezig, zelfs met het aanvragen van de barcode. Daar had ik daarvoor nog nooit over nagedacht. Ik hoop dat 2009 het jaar van de waarheid wordt. We hebben er keihard aan gewerkt en we kunnen alleen maar hopen dat het een succes gaat worden.’’
Vera speelt op 5 april in Theater Walhalla,Sumatraweg 9-11(Katendrecht). Reserveren kan via het telefoonnummer 010-2152134. Kijk voor meer informatie op www.theaterwalhalla.nl.

metro

2009-11-21T17:54:00.001-08:00

Press

FRET

Labtones Live

recensie maxazine

Parool

recensie uit belgie

Plugout musicfrom.nl

recensie op musicfrom.nl

recensie nu.nl

Havenloods

Stuit'R

recensie op mpodia.nl

recensie speaker-popunie

recensie op ekaya.nl

recensie Bubbles&Bones op 3voor12Rotterdam

stukje bubbles&Bones in Platomania

recensie Bubbles&Bones op Podiuminfo.nl

recensie Bubbles&Bones-Moorsmagazine

Cultuurbewust

recensie gig rode pimpernell

NAU NUA

Ad

Holland Animatie Film Festival

Parool

popunie

Recensie Cafe half watt

Recensie OOR

Recensie live-xs

Recensie Speaker

DIMI

AD

Recensie Plato

Maasstad

metro