Vera is een Rotterdamse singer-songwriter die debuteerde met haar debuutplaat Leave a Line in 2009. Na Leave a Line deed ze een heleboel optredens, met band of soms als duo met haar man Peter. Ze begon na de release van haar eerste plaat ook weer meteen te schrijven aan nieuwe nummers en dat resulteerde in nummers zoals Cruelest Judge, Your Call en Lullaby.
Uiteindelijk resulteerde het schrijven van deze nummers in een nieuwe plaat Bubbles & Bones die uitkomt op het label Dying Giraffe. Bubbles & Bones werd geproduceerd en gemixt door Erik Spanjers (Roosbeef, Normaal, …) en werd opgenomen in de Fort B Studios, Bonte Koe en in de Zaak. Alles werd uiteindelijk gemastered door Darius van Helfteren. Het nieuwe album kenmerkt volgens het persbericht de groei die ze doormaakte in de twee tussenliggende jaren tussen de twee albums. Ze heeft zich ook veel meer verdiept in het muzikantenbestaan, als zangeres en als songwriter.
Op opener Lazy People heeft ze het over hoe ze soms lui kan zijn en dat ze soms wat meer inzet moet hebben. Het nummer heeft dus alvast een persoonlijke tint en dat is ook wat de algemene tendens op deze tweede plaat. Op dit nieuwe album brengt ze een hele mix van singer-songwriter maar dan zonder teveel trucje’s. Ze hamert vooral op rijk gearrangeerde nummers die volgestouwd zitten met een heel palet aan instrumenten. Het nummer heeft alvast een hele volle sound dat vooral mogelijk word gemaakt door de geweldige cello en viool.
De strijkers zorgen voor een heel kenmerkend geluid en in Lullaby krijgen we dan weer een nummer dat veel meer uptempo is. Maar dat zich dan weer tekstueel naar een andere dimensie zet. In Lullaby krijgen we vooral een geweldig nummer door de backings die worden ingezongen door Mark Ritsema in combinatie met Vera haar eigen krachtige en expressieve stem die het nummer leid. Het word vervolgens opgevolgd door Cruelest Judge dat een nummer is waarin veel mensen zich in gaan herkennen. Het nummer gaat over ergens staan dansen en je jezelf schamen over wat andere over jou denken. En daarbij ook niet echt weten waarom je jezelf schaamt.
Bubbles & Bones is dan weer een heel mooi symbolisch nummer waarin een ballon garant staat voor hun relatie. Het is een nummer dat veel breekbaarder en fragiel is dan de andere nummers. Hier is het vooral haar stem die alle aandacht krijgt en begeleid word door een heel subtiel arrangement van gitaar. Your Call doet ons dan weer denken aan de rock ‘n’ roll uit de 50′s en is een nummer dat een leuke drive heeft en ook de teksten zijn vrij sterk. Er worden weinig doekjes omgewonden en ze moet zich tenminste niet symbolisch uitdrukken. Het meeste wat ze zingt is rechtuit en ze legt mooi haar gevoelens bloot en het is dan wel onze taak om dit met respect te behandelen en haar muziek in ons op te nemen en er iets met te doen.
Time Be Mine is ook weer een sterk nummer waarin ze zich blootgeeft, maar ook een nummer waarin we een leuk vocaal arrangement te horen krijgen. Ook de gitaren en het volledige muzikale aspect is wel van een leuk niveau. Het enige spijtig is dat er tegenwoordig zoveel singer-songwriters zijn en dat er niemand echt nog tussenuit springt. En met deze nieuwe plaat onder de arm zal het ook niet lukken, maar we moeten wel beseffen dat dit enorm sterke muziek is en dat we toch nog uiteraard de moeite moeten doen om nieuwe singer-songwriters te ontdekken. De meeste singer-songwriters brengen allemaal verhalen van alledaagse mensen en het zijn deze dingen die een publiek moet leren waarderen. Het zijn deze dingen die ze soms zo breekbaar maken. Maar het zijn ook deze dingen die ervoor zorgen dat we een plaat als Bubbles & Bones te horen krijgen. Een sterke tweede plaat die niets toevoegt aan het genre, maar wel aardig de capaciteiten van het genre op plaat zet.
4 vd 5 sterren.
http://demofarm.net/2011/09/26/recensie-vera-bubbles-bones/
No comments:
Post a Comment