recensie in de Fret:
Bubbles & Bones is de tweede cd van Vera. Ze heeft het deze keer groots aangepakt. Op de productie is niet beknibbeld. Alle nummers klinken dan ook prima. Met hier en daar een mooi strijkersarrangement en met wat stemmige gitaarklanken lijken de songs echt af. Dat is tegelijkertijd ook het probleem: Bubbels & Bones is zeker geen slechte plaat, maar het lijkt alsof het heilige vuur mist. Er is veel werk gemaakt van de productie en daardoor is een beetje de ziel uit de plaat verdwenen. Nergens wordt de luisteraar bij z’n kladden gepakt. De songs zijn oké, maar niet meer dan dat. Vera heeft onmiskenbaar kwaliteiten. Waarschijnlijk moet ze iets meer bij zichzelf blijven. Dan komt het bij de derde plaat heus wel goed. Zeker als ze er ook nog een cursus Engelse uitspraak tegenaan gooit.
Di-lan Sun
Sunday, November 6, 2011
Wednesday, October 12, 2011
Labtones Live
The second Labtones Live! event ends with a performance by the Labtones Artist of the Month October: Vera. Together with a double bass player she brings songs from her most recent album Bubbles & Bones, and her previous album Leave a Line. The interaction on stage between Vera and the bassist is really enjoyable and so are the poppy songs and her warm voice.
http://www.labtones.com/artist/vera
read the whole piece here
Wednesday, October 5, 2011
recensie maxazine
Geschreven door Bart Dingen
zondag, 02 oktober 2011 16:29
Een singer-songwriter genaamd Vera is op weg de top te bereiken. Op haar boeiende reis ontmoet ze interessante mensen met ieder zo hun eigen persoonlijkheid, maar ze besluit toch om alleen met haar man door te klimmen. Het is ook niet haar bedoeling om met een groep de top te bereiken, aangezien ze niet voor niets alleen een gitaar ter handen heeft genomen. Maar goed, haar man beschikt ook over een breed scala aan instrumenten en kan ze -gelukkig- ook allemaal goed bespelen, dus was de keuze niet eens zo moeilijk.
Ook op een reis als deze is niet alleen het doel belangrijk; de route er naar toe is zeker net zo belangrijk. En eigenlijk -net als elke reis- kan ook deze trip niet zonder de bijbehorende pieken en dalen. Dit, inmiddels tweede, album van Vera is helaas geen piek, maar ook geen dal. Laten we zeggen: een vlak pad, waarbij het einde nog niet in zicht is. We weten helaas ook nog niet of er achter dit pad een piek of een dal prijkt, dat zullen we moeten afwachten.
Maar waarom is dit tweede album dan zo'n recht pad? Vera heeft gekozen voor een typisch 'singer-songwriter' album. Een gitaartje, een viooltje en wat drums (hoogstwaarschijnlijk bespeeld door haar multi-instrumentale man), maar helaas val je met deze karakteristieken niet meer op en belang je in de kast tussen de rest van hetzelfde genre. En dat genre is groot, vandaar dat je vaak door de bomen het pareltje niet meer kunt zien.
Is 'Bubbles & Bones' dan zo'n slecht album? Nee hoor, het is alleen meer van wat er al in de kast staat. De liedjes zitten goed in elkaar en vanaf het eerste moment hoor je dat Vera een stem heeft waar je nog meer van wilt horen. Zacht en lieflijk, maar met een scherp randje in de ruige tonen. Dat is wel even lekker.
Graag zou ik Vera nog een tip mee willen geven. Als je in het Engels zingt, zorg er dan voor dat je ook redelijk tot goed bent in de Engelse taal. Enkele zinnen vallen namelijk binnen de categorie 'nog even nalezen', wat eigenlijk niet zou mogen. Ook de uitspraak kan wat verbetering krijgen, maar dat geldt voor nog een hele hoop andere artiesten.
Al met al is 'Bubbles & Bones' een mooi album wat niet slecht, maar helaas ook niet perfect is. Heerlijk om op de achtergrond aan te hebben staan op een rustig feestje. (6/10) (Dying Giraffe)
zondag, 02 oktober 2011 16:29
Een singer-songwriter genaamd Vera is op weg de top te bereiken. Op haar boeiende reis ontmoet ze interessante mensen met ieder zo hun eigen persoonlijkheid, maar ze besluit toch om alleen met haar man door te klimmen. Het is ook niet haar bedoeling om met een groep de top te bereiken, aangezien ze niet voor niets alleen een gitaar ter handen heeft genomen. Maar goed, haar man beschikt ook over een breed scala aan instrumenten en kan ze -gelukkig- ook allemaal goed bespelen, dus was de keuze niet eens zo moeilijk.
Ook op een reis als deze is niet alleen het doel belangrijk; de route er naar toe is zeker net zo belangrijk. En eigenlijk -net als elke reis- kan ook deze trip niet zonder de bijbehorende pieken en dalen. Dit, inmiddels tweede, album van Vera is helaas geen piek, maar ook geen dal. Laten we zeggen: een vlak pad, waarbij het einde nog niet in zicht is. We weten helaas ook nog niet of er achter dit pad een piek of een dal prijkt, dat zullen we moeten afwachten.
Maar waarom is dit tweede album dan zo'n recht pad? Vera heeft gekozen voor een typisch 'singer-songwriter' album. Een gitaartje, een viooltje en wat drums (hoogstwaarschijnlijk bespeeld door haar multi-instrumentale man), maar helaas val je met deze karakteristieken niet meer op en belang je in de kast tussen de rest van hetzelfde genre. En dat genre is groot, vandaar dat je vaak door de bomen het pareltje niet meer kunt zien.
Is 'Bubbles & Bones' dan zo'n slecht album? Nee hoor, het is alleen meer van wat er al in de kast staat. De liedjes zitten goed in elkaar en vanaf het eerste moment hoor je dat Vera een stem heeft waar je nog meer van wilt horen. Zacht en lieflijk, maar met een scherp randje in de ruige tonen. Dat is wel even lekker.
Graag zou ik Vera nog een tip mee willen geven. Als je in het Engels zingt, zorg er dan voor dat je ook redelijk tot goed bent in de Engelse taal. Enkele zinnen vallen namelijk binnen de categorie 'nog even nalezen', wat eigenlijk niet zou mogen. Ook de uitspraak kan wat verbetering krijgen, maar dat geldt voor nog een hele hoop andere artiesten.
Al met al is 'Bubbles & Bones' een mooi album wat niet slecht, maar helaas ook niet perfect is. Heerlijk om op de achtergrond aan te hebben staan op een rustig feestje. (6/10) (Dying Giraffe)
Monday, October 3, 2011
Monday, September 26, 2011
recensie uit belgie
Vera is een Rotterdamse singer-songwriter die debuteerde met haar debuutplaat Leave a Line in 2009. Na Leave a Line deed ze een heleboel optredens, met band of soms als duo met haar man Peter. Ze begon na de release van haar eerste plaat ook weer meteen te schrijven aan nieuwe nummers en dat resulteerde in nummers zoals Cruelest Judge, Your Call en Lullaby.
Uiteindelijk resulteerde het schrijven van deze nummers in een nieuwe plaat Bubbles & Bones die uitkomt op het label Dying Giraffe. Bubbles & Bones werd geproduceerd en gemixt door Erik Spanjers (Roosbeef, Normaal, …) en werd opgenomen in de Fort B Studios, Bonte Koe en in de Zaak. Alles werd uiteindelijk gemastered door Darius van Helfteren. Het nieuwe album kenmerkt volgens het persbericht de groei die ze doormaakte in de twee tussenliggende jaren tussen de twee albums. Ze heeft zich ook veel meer verdiept in het muzikantenbestaan, als zangeres en als songwriter.
Op opener Lazy People heeft ze het over hoe ze soms lui kan zijn en dat ze soms wat meer inzet moet hebben. Het nummer heeft dus alvast een persoonlijke tint en dat is ook wat de algemene tendens op deze tweede plaat. Op dit nieuwe album brengt ze een hele mix van singer-songwriter maar dan zonder teveel trucje’s. Ze hamert vooral op rijk gearrangeerde nummers die volgestouwd zitten met een heel palet aan instrumenten. Het nummer heeft alvast een hele volle sound dat vooral mogelijk word gemaakt door de geweldige cello en viool.
De strijkers zorgen voor een heel kenmerkend geluid en in Lullaby krijgen we dan weer een nummer dat veel meer uptempo is. Maar dat zich dan weer tekstueel naar een andere dimensie zet. In Lullaby krijgen we vooral een geweldig nummer door de backings die worden ingezongen door Mark Ritsema in combinatie met Vera haar eigen krachtige en expressieve stem die het nummer leid. Het word vervolgens opgevolgd door Cruelest Judge dat een nummer is waarin veel mensen zich in gaan herkennen. Het nummer gaat over ergens staan dansen en je jezelf schamen over wat andere over jou denken. En daarbij ook niet echt weten waarom je jezelf schaamt.
Bubbles & Bones is dan weer een heel mooi symbolisch nummer waarin een ballon garant staat voor hun relatie. Het is een nummer dat veel breekbaarder en fragiel is dan de andere nummers. Hier is het vooral haar stem die alle aandacht krijgt en begeleid word door een heel subtiel arrangement van gitaar. Your Call doet ons dan weer denken aan de rock ‘n’ roll uit de 50′s en is een nummer dat een leuke drive heeft en ook de teksten zijn vrij sterk. Er worden weinig doekjes omgewonden en ze moet zich tenminste niet symbolisch uitdrukken. Het meeste wat ze zingt is rechtuit en ze legt mooi haar gevoelens bloot en het is dan wel onze taak om dit met respect te behandelen en haar muziek in ons op te nemen en er iets met te doen.
Time Be Mine is ook weer een sterk nummer waarin ze zich blootgeeft, maar ook een nummer waarin we een leuk vocaal arrangement te horen krijgen. Ook de gitaren en het volledige muzikale aspect is wel van een leuk niveau. Het enige spijtig is dat er tegenwoordig zoveel singer-songwriters zijn en dat er niemand echt nog tussenuit springt. En met deze nieuwe plaat onder de arm zal het ook niet lukken, maar we moeten wel beseffen dat dit enorm sterke muziek is en dat we toch nog uiteraard de moeite moeten doen om nieuwe singer-songwriters te ontdekken. De meeste singer-songwriters brengen allemaal verhalen van alledaagse mensen en het zijn deze dingen die een publiek moet leren waarderen. Het zijn deze dingen die ze soms zo breekbaar maken. Maar het zijn ook deze dingen die ervoor zorgen dat we een plaat als Bubbles & Bones te horen krijgen. Een sterke tweede plaat die niets toevoegt aan het genre, maar wel aardig de capaciteiten van het genre op plaat zet.
4 vd 5 sterren.
http://demofarm.net/2011/09/26/recensie-vera-bubbles-bones/
Uiteindelijk resulteerde het schrijven van deze nummers in een nieuwe plaat Bubbles & Bones die uitkomt op het label Dying Giraffe. Bubbles & Bones werd geproduceerd en gemixt door Erik Spanjers (Roosbeef, Normaal, …) en werd opgenomen in de Fort B Studios, Bonte Koe en in de Zaak. Alles werd uiteindelijk gemastered door Darius van Helfteren. Het nieuwe album kenmerkt volgens het persbericht de groei die ze doormaakte in de twee tussenliggende jaren tussen de twee albums. Ze heeft zich ook veel meer verdiept in het muzikantenbestaan, als zangeres en als songwriter.
Op opener Lazy People heeft ze het over hoe ze soms lui kan zijn en dat ze soms wat meer inzet moet hebben. Het nummer heeft dus alvast een persoonlijke tint en dat is ook wat de algemene tendens op deze tweede plaat. Op dit nieuwe album brengt ze een hele mix van singer-songwriter maar dan zonder teveel trucje’s. Ze hamert vooral op rijk gearrangeerde nummers die volgestouwd zitten met een heel palet aan instrumenten. Het nummer heeft alvast een hele volle sound dat vooral mogelijk word gemaakt door de geweldige cello en viool.
De strijkers zorgen voor een heel kenmerkend geluid en in Lullaby krijgen we dan weer een nummer dat veel meer uptempo is. Maar dat zich dan weer tekstueel naar een andere dimensie zet. In Lullaby krijgen we vooral een geweldig nummer door de backings die worden ingezongen door Mark Ritsema in combinatie met Vera haar eigen krachtige en expressieve stem die het nummer leid. Het word vervolgens opgevolgd door Cruelest Judge dat een nummer is waarin veel mensen zich in gaan herkennen. Het nummer gaat over ergens staan dansen en je jezelf schamen over wat andere over jou denken. En daarbij ook niet echt weten waarom je jezelf schaamt.
Bubbles & Bones is dan weer een heel mooi symbolisch nummer waarin een ballon garant staat voor hun relatie. Het is een nummer dat veel breekbaarder en fragiel is dan de andere nummers. Hier is het vooral haar stem die alle aandacht krijgt en begeleid word door een heel subtiel arrangement van gitaar. Your Call doet ons dan weer denken aan de rock ‘n’ roll uit de 50′s en is een nummer dat een leuke drive heeft en ook de teksten zijn vrij sterk. Er worden weinig doekjes omgewonden en ze moet zich tenminste niet symbolisch uitdrukken. Het meeste wat ze zingt is rechtuit en ze legt mooi haar gevoelens bloot en het is dan wel onze taak om dit met respect te behandelen en haar muziek in ons op te nemen en er iets met te doen.
Time Be Mine is ook weer een sterk nummer waarin ze zich blootgeeft, maar ook een nummer waarin we een leuk vocaal arrangement te horen krijgen. Ook de gitaren en het volledige muzikale aspect is wel van een leuk niveau. Het enige spijtig is dat er tegenwoordig zoveel singer-songwriters zijn en dat er niemand echt nog tussenuit springt. En met deze nieuwe plaat onder de arm zal het ook niet lukken, maar we moeten wel beseffen dat dit enorm sterke muziek is en dat we toch nog uiteraard de moeite moeten doen om nieuwe singer-songwriters te ontdekken. De meeste singer-songwriters brengen allemaal verhalen van alledaagse mensen en het zijn deze dingen die een publiek moet leren waarderen. Het zijn deze dingen die ze soms zo breekbaar maken. Maar het zijn ook deze dingen die ervoor zorgen dat we een plaat als Bubbles & Bones te horen krijgen. Een sterke tweede plaat die niets toevoegt aan het genre, maar wel aardig de capaciteiten van het genre op plaat zet.
4 vd 5 sterren.
http://demofarm.net/2011/09/26/recensie-vera-bubbles-bones/
Friday, September 23, 2011
Plugout musicfrom.nl
En een stukje op musicfrom.nl, de plugout!
Het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt is bewonderenswaardig
Wat? Vera heeft een cd vol fijne luisterliedjes afgeleverd. Ze heeft daarbij een volle stem en zingt spatzuiver. ‘Time Be Mine’ is een lekker catchy nummer in contrast met de titeltrack, wat juist weer een loom liefdesliedje is. ‘Your Call’ is bijna een jazznummer, waarin de pianist zijn skills laat horen. De mondharmonica is hierbij een fijne aanvulling. Vera’s teksten zijn gemakkelijk te volgen, maar bevatten toch diepgang. Vooral het (mooi tweestemmige) ‘Cruelest Judge’ heeft een herkenbare tekst.
De moeite waard? Vera’s stem heeft niet het rauwe randje dat je nu vaak bij populaire zangeressen hoort, maar het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt (naast elkaar in ‘Release Me’), is bewonderenswaardig. De hoes is daarbij mooi vormgegeven, net als het boekje, waarin alle teksten staan. De foto’s passen mooi bij Vera’s muziek.
De cd is nu te koop!
Score: Goed
Geplaatst op: 22-09-2011
Het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt is bewonderenswaardig
Wat? Vera heeft een cd vol fijne luisterliedjes afgeleverd. Ze heeft daarbij een volle stem en zingt spatzuiver. ‘Time Be Mine’ is een lekker catchy nummer in contrast met de titeltrack, wat juist weer een loom liefdesliedje is. ‘Your Call’ is bijna een jazznummer, waarin de pianist zijn skills laat horen. De mondharmonica is hierbij een fijne aanvulling. Vera’s teksten zijn gemakkelijk te volgen, maar bevatten toch diepgang. Vooral het (mooi tweestemmige) ‘Cruelest Judge’ heeft een herkenbare tekst.
De moeite waard? Vera’s stem heeft niet het rauwe randje dat je nu vaak bij populaire zangeressen hoort, maar het gemak waarmee deze zangeres zowel diepe als hele hoge noten haalt (naast elkaar in ‘Release Me’), is bewonderenswaardig. De hoes is daarbij mooi vormgegeven, net als het boekje, waarin alle teksten staan. De foto’s passen mooi bij Vera’s muziek.
De cd is nu te koop!
Score: Goed
Geplaatst op: 22-09-2011
recensie op musicfrom.nl
Twee jaar na haar debuut album 'Leave A Line' is hier dan de opvolger. Vera heeft in die twee jaar veel opgetreden zowel met band of als duo met haar man Peter. In die periode heeft zij haar stem beter leren kennen en ze heeft haar stem op dit album dan ook voor het eerst voor de volle honderd procent benut, zo staat in haar bio te lezen. Het album bevat 10 tracks. De productie is waanzinnig. Ook de band met topmuzikanten klinkt als een klok. Alleen mist het album iets ... Na een aantal luisterbeurten is er geen nummer dat echt blijft hangen hoewel het allemaal stuk voor stuk prima songs zijn.
Ondanks dat het album geen echte uitschieters kent zijn er twee nummers die wel apart genoemd mogen worden. Het rockabilly achtige 'Your Call' zorgt wel voor een fijne afwisseling en knalt lekker. En 'Storm' is een van de weinige "kleine" liedjes op het album. Hoewel het misschien nog wel kleiner had gekund. De zang komt op dit nummer best goed uit de verf want Vera heeft een prima stem. Misschien had een echt klein liedje kunnen zorgen voor die afwisseling die het album wel kon gebruiken. De strijkarrangementen van haar man Peter Jessen zijn erg mooi en dragen echt bij aan de cd maar het is helaas allemaal net niet genoeg om er een volledig interessant album van te maken. Desondanks luistert de plaat toch prima weg.
Het aanbod van vrouwelijke singer/songwriters in Nederland is redelijk hoog en tegen de Stevie Anns en Marike Jagers moet Vera het helaas afleggen. Zodoende vrezen wij wel dat dit album niet alle deuren voor Vera zal openen. Toch zijn we wel benieuwd wat Vera ons nog meer te bieden heeft.
musicfrom.nl
Ondanks dat het album geen echte uitschieters kent zijn er twee nummers die wel apart genoemd mogen worden. Het rockabilly achtige 'Your Call' zorgt wel voor een fijne afwisseling en knalt lekker. En 'Storm' is een van de weinige "kleine" liedjes op het album. Hoewel het misschien nog wel kleiner had gekund. De zang komt op dit nummer best goed uit de verf want Vera heeft een prima stem. Misschien had een echt klein liedje kunnen zorgen voor die afwisseling die het album wel kon gebruiken. De strijkarrangementen van haar man Peter Jessen zijn erg mooi en dragen echt bij aan de cd maar het is helaas allemaal net niet genoeg om er een volledig interessant album van te maken. Desondanks luistert de plaat toch prima weg.
Het aanbod van vrouwelijke singer/songwriters in Nederland is redelijk hoog en tegen de Stevie Anns en Marike Jagers moet Vera het helaas afleggen. Zodoende vrezen wij wel dat dit album niet alle deuren voor Vera zal openen. Toch zijn we wel benieuwd wat Vera ons nog meer te bieden heeft.
musicfrom.nl
Subscribe to:
Posts (Atom)